es.string' ); ?>
Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /includes/framework.php:197) in /libraries/joomla/session/session.php on line 412

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /includes/framework.php:197) in /libraries/joomla/session/session.php on line 412

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /includes/framework.php:197) in /libraries/joomla/session/session.php on line 415
Przemiennne użytki zielone
Strona startowa Produkcja roślinna Uprawa roślin i gleby Przemiennne użytki zielone

Przemiennne użytki zielone

Wprowadzanie krótkotrwałych użytków zielonych jest szczególnie polecane dla gospodarstw produkujących mleko i mięso wołowe, które mają zbyt małą powierzchnię trwałych użytków zielonych.  Przemienne użytki zielone powinny być zakładane na terenach niżej położonych, w pobliżu łąk i wykorzystywane jako źródło paszy dla zwierząt gospodarskich. Zgodnie z zasadami dobrej praktyki rolniczej krótkotrwałe użytki zielone są ważnym składnikiem zmianowania w zrównoważonym systemie gospodarowania. Prawidłowe zmianowanie z udziałem roślin wieloletnich ogranicza ilość azotu mineralnego zarówno stosowanego w nawozach, jak i wymywanego z gleby. Mając na względzie powyższe uwagi przemienne użytki zielone na gruntach ornych spełniają w gospodarstwie dwie funkcje: produkcyjną (paszową) oraz ekologiczną (zapobiegają dewastacji środowiska glebowego).

Wartość paszowa masy roślinnej z przemiennych użytków zielonych jest związana z ich składem gatunkowym, udziałem rośliny motylkowatej w runi i terminu zbioru mieszanki. Mieszanki motylkowo-trawiaste są doskonałym źródłem paszy w niskonakładowej produkcji mleka i mięsa wołowego. Dzięki użyciu tych pasz w żywieniu przeżuwaczy można w znacznym stopniu ograniczyć zużycie pasz treściwych i koszty nawożenia azotem. Pasza z mieszanek motylkowo-trawiastych jest lepiej zbilansowana pod względem energetycznym i białkowym niż pochodząca z samych traw. Wysoka wartość pokarmowa mieszanek motylkowo-trawiastych wiąże się z pozytywnymi cechami jakimi charakteryzują się rośliny motylkowate:
• optymalny skład mineralny - pasza bogata w makro- i mikroelementy;
• wysokie plony białka ogólnego i strawnego oraz mniejsza zawartość włókna;
• bardzo dobra jakość białka o korzystnym składzie aminokwasów;
• dobra smakowitość i lepsze pobieranie przez zwierzęta;
• wolniejsze tempo starzenia się tych roślin i lepsza ich strawność w porównaniu z trawami;
• bardzo dobre wykorzystanie energii metabolicznej.

Dobór roślin motylkowatych jest uzależniony od przeznaczenia zbieranej masy roślinnej. Na siano i sianokiszonkę przydatne są mieszanki traw z lucerną i koniczyną czerwoną, a na pastwiska głównie z koniczyną białą.

W mieszankach z lucerną stosuje się najczęściej tymotkę łąkową, kostrzewę łąkową, rajgras wyniosły, festulolium i kupkówkę pospolitą. Koniczynę czerwoną wysiewamy najczęściej w mieszance z życicami, kostrzewą łąkową, tymotką łąkową lub festulolium. O jakości mieszanki festulolium z koniczyną czerwoną mogli się przekonać już pod koniec lat dziewięćdziesiątych rolnicy z gminy Krzeszyce, którzy do dzisiaj kontynuują jej uprawę.

Mieszankę pastwiskową zestawiamy w oparciu o koniczynę białą w połączeniu z życicą trwałą, kostrzewą łąkową i tymotką łąkową. Należy zwracać uwagę na udział roślin motylkowatych w mieszance pastwiskowej. Za optymalny uważa się 30% udział koniczyny białej. Przy większym udziale roślin motylkowatych mogą występować wzdęcia i zaburzenia w trawieniu.

Najlepszym terminem zbioru mieszanek kośnych (z lucerną i koniczyną) jest początek kwitnienia rośliny motylkowatej, natomiast optymalny termin wypasu określamy wysokością powierzchni runi - ok. 20 cm. Opóźnianie terminu zbioru mieszanek motylkowo-trawiastych wiąże się ze znacznym spadkiem ich wartości pokarmowej.

Przechodząc teraz do agrotechniki uprawy mieszanek motylkowo-trawiastych należy zaznaczyć, że decydując się na ich wprowadzenie w swoim gospodarstwie musimy pamiętać o kilku ważnych czynnikach decydujących o powodzeniu.
Oto one:
• rośliny motylkowate są dość wymagające pod względem warunków siedliskowych i pokarmowych;
• źle znoszą zakwaszenie i na ogół nie lubią gleb podmokłych, zalewanych i zbyt suchych;
• są światłolubne i mało konkurencyjne;
• do swojego rozwoju wymagają wyższej temperatury niż trawy;
• wymagają też dość dużego nawożenia fosforowo - potasowego.

Użytki przemienne na glebach średnio zasobnych nawozi się w dawkach 60-80 kg/ha P2O5 i 80-100 kg/ha K2O. Na pastwiskach nawożenie można obniżyć o około 20%. Natomiast nawożenie azotem uzależnione jest przede wszystkim od udziału roślin motylkowatych w mieszance oraz od częstotliwości zbiorów i może wynosić 90-220 kg N/ha/rok. Całą dawkę azotu dzielimy na poszczególne odrosty.

Niezwykle istotną cechą mieszanek motylkowo-trawiastych jest ich korzystny wpływ na środowisko. Wiąże się to z udziałem przede wszystkim roślin motylkowatych, a szczególnie z ich korzystnym oddziaływaniem na glebę. Wiązanie wolnego azotu z powietrza znacznie wzbogaca glebę, co ma bardzo duże znaczenie, chociażby z tego powodu, że nie musimy stosować tak wysokiego nawożenia azotem jak w przypadku uprawy samych traw. Oprócz tego, że rośliny motylkowate wiążą azot, niezwykle istotną ich rolą jest tworzenie trwałej struktury gruzełkowatej w glebie. Jest to proces skomplikowany. Najważniejsze jest, że taka struktura jest podstawą urodzajności gleby, ułatwia uprawę mechaniczną, poprawia stosunki wodne
i powietrzne oraz warunkuje dobre działanie stosowanych nawozów.

Oddziaływanie roślin motylkowatych na glebę i środowisko jest bardzo szerokie. Należy jeszcze wspomnieć o działaniu fitosanitarnym. Badania wykazały, że rośliny motylkowate ograniczają występowanie chorób i szkodników w zasiewach roślin następczych. Następuje to dzięki biologicznej aktywności drobnoustrojów glebowych, których ilość znacznie się zwiększa po uprawie roślin motylkowatych. Dzięki temu następuje szybszy rozkład substancji toksycznych (środków ochrony roślin) do związków nieszkodliwych. Ponadto stabilność uwilgotnienia, zwiększenie ilości próchnicy w glebie oraz poprawa pH dzięki uprawie motylkowatych umożliwiają zmniejszenie rozpuszczalności związków metali ciężkich obniżając w ten sposób ich zawartość w zbieranych płodach.

Należy pamiętać jeszcze, że rośliny motylkowate dostarczają do środowiska więcej tlenu niż rośliny trawiaste.

Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że znaczenie przemiennych użytków zielonych w nowoczesnym gospodarowaniu na gruntach ornych jest bardzo ważne i wielokierunkowe:
• duży potencjał produkcyjny przy pozyskiwaniu pasz objętościowych (wyższe plony i lepsza jakość paszy);
• pozostawianie bardzo dobrego stanowiska dla roślin następczych;
• korzystne oddziaływanie na środowisko;
• mieszanki motylkowo-trawiaste są bardziej polecane niż uprawy jednogatunkowe.

 

 Artur Leśniewski
PZDR Sulęcin

Zmieniony (Środa, 17 Marzec 2010 17:13)

 

RANKING STRON INTERNETOWYCH,darmowe statystyki,fajne i ciekawe strony